Pazartesi, Ağustos 28, 2006 - O zaman yükselerek arşa değer belki başım!
O zaman yükselerek arşa değer belki başım!
Türkiye’nin bu günü ve yarını hakkında ki düşüncelerini sorduğun birçok insanımızın görüşlerini incelerken karşıma çıkan farklı değerlendirmeleri gruplaştırmak istedim. Ciddi derecede rahatsız edici ifadeler içerisinde bir tek bölücüler kendilerini açık etmediler. Ancak benim gibi herkes onların varlığından haberdar. Bu sebeple de listede yer aldılar. İnsanlarımızın bu görüşlerine cevap vermek istedim. Bana gerek kalmamış meğer. Cevap Mehmet Akif tarafından çoktan verilmiş. Ama galiba farkında değiliz.
Karamsarlar;
İş zaten bitmiş, ülke elden gitmiş ne için uğraşıyorsunuz diyenler.
Uğraşsan da bir şey elde edemezsin diyenler.
Gücümüz yetmez diyenler.
Garbın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar.
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusum, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
'Medeniyyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?
Benciller;
Ben bu arada kesemi doldurayım da gerisini boş ver diyenler.
En güçlü kimse onun yanında olayım da belki bir yer bulurum kendime diyenler.
Karşı olacağıma yandaş olayım, ülke gitmiş kendimi kurtarayım diyenler.
Bu kargaşa, bu kriz biterse biz nereden kar elde edeceğiz. Aman bitirmeyelim diyenler.
Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı.
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.
Bölücüler;
Rahatsız oluyor gibi görünelim de asıl amacımıza ulaşmak için kuyu kazmaya devam edelim diyenler.
Fırsat bu fırsat, bizde kendi payımızı alalım, gerisi bizi ilgilendirmez diyenler.
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım;
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Çaresizler;
Yalnızca kara kara düşünüp, ne olacak bu halimiz diyenler.
Neler oluyor, benim gibi düşünen hiç mi vatansever insan yok bu ülkede diyenler.
Bu vatanı sattırmam, ülkeyi kimseye peşkeş çektirmem diyenler.
Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın,
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
Çözüm Üretenler;
Birlik olmazsak ülkeyi kurtaramayız, tek tek sesimizi duyuramayız, birlikte mücadele edelim diyenler.
Ama yalnızca birlikte mücadele edelim diyebilenler.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.
Mücadele Edenler;
Varlığı ile kimliği ile ülke için vatan için seferber olanlar. Biz buradayız, durun bakalım diyenler.
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak!
O benimdir, o benim milletimindir ancak!
İşte bu mücadele edenler sayesinde;
Üzerlerine ölü toprağı serpilmiş karamsarlar ve çaresizlere uyanma, çözüm üretenlere aktif olma fırsatı, bencillere yerin dibine girme, bölücülere defolup gitme zamanı gelecek.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!
M.Refik BARLAS
18.08.2006
Yayınlanma : Zafer Gazetesi 28.08.2006
| 